هدفمندتر کردن همایش کوهپیمایی

بنام روزی ده بی منت

Yakhchal-13910423-173

عرض خسته نباشید و خدا قوت باد به همه خواهران و برادران علاقمند به کوه، پیاده روی و به دنبال آن عاشق دریافت حس قشنگ ناشی از صفا و یکرنگی کوهستان و طبیعت، که چندسالی است در قالب همایش سالیانه طایفه عزیز و بزرگ ایرا بالا لاریجان، گرد هم می آیند و از مزایای فراوان این کوه پیمایی برخوردارند. جسارتاً در نظر است نکاتی پیرامون همایش سالیانه عرضه شود.

یکی از مزایای شهرنشینی، رفاه و آسایش ظاهری است اما، فاصله گرفتن آدم ها از همدیگر و کم شدن ارتباطات روحی و عاطفی انسانها هم متاسفانه جزو ذات شهرنشینی است.

در 20-30 سال گذشته، قبل از اینکه مظاهر شهرنشینی با این سرعت مارا دربرگیرد، برای اینکه عقب‌ماندگی تکنولوژیکی خود و جامعه خویش را (به عنوان مظهر انسان جامعه شرقی)، نسبت به غرب توجیه کنیم، از کم‌عاطفگی و دور بودن انسان ها در آن جوامع از یکدیگر و بیگانه بودن آنها از هم، سخن ها می گفتیم.
اما با گذشت سالیان، امروز اگر به زندگی خود بنگریم و چگونگی ارتباط خود با خانواده خود و خانواده بزرگتر یعنی طایفه خودمان را بررسی کنیم، می بینیم تا حدودی مثل آن ها شده ایم! نه ما مقصریم و نه باید کسی را مقصر بدانیم.

این تبعات توسعه شهری است. این است که ارتباط ما بسیار کم است، کمتر از حال همدیگر خبر داریم، کمتر موفق به دیدار هم می‌شویم، وقت نداریم، حوصله نداریم، بیماریم یا برای فرار از ارتباط با دیگران تمارض می کنیم و …. این روحیه در فرزندان و نسل جدید ما بیشتر غالب شده است، خوشبختانه وجدان بیدار در هر جامعه ای بصورت غریضی و فی‌نفسه می کوشد که با عوامل خارجی برهم زننده هنجارهای آن جامعه به ستیز برخیزد، در طایفه گرامی ما هم تعدادی انسان بیدار و علاقمند که عده آن ها به تعداد انگشتان یک دست هم نمیرسد، طی 7-8 سال گذشته با عشق و علاقه و شوری مثال زدنی و با شوق نزدیکتر کردن دل های آحاد طایفه عزیزمان، کوشش کردند از وقت و انرژی خود مایه گذاشتند و بی هیچ چشمداشتی و توقع مزد و منتی این چراغ را روشن کردند و تاکنون هر سال پرشورتر از سال قبل همایش را برگزار کردند. چراغ پرفروغی که اگر توجه بیشتری به آن بشود انرژی مثبت زیادی می توان از آن گرفت و امیدواریم همچنانکه حلاوت هر مسافرت سیاحتی یا زیارتی مدتها در ذهن ما می ماند، زمانی را ببینیم که همه ما مدتها در شوق تجدید همایش باشیم.

اگر می پذیریم که برگزاری همایش سالیانه طایفه مزیت های فراوانی برای ما دارد، جا دارد کمی درباره چگونگی برگزاری آن بیاندیشیم و اینکه برگزار کنندگان آن چه کسانی هستند؟ از چه منابعی کمک می گیرند؟ آیا می توان افرادی را پیدا کرد که به عاملان همایش مشاوره بدهند و در جهت ارتقا کمی و کیفی همایش به برگزار کنندگان آن مدد برسانند؟ آیا می توان دورنمایی را برای این گردهمایی تصور نمود که بجای سالی یکبار مثلاً در هر فصلی از سال یکبار برگزار شود. هرکس که با کار جمعی و گروهی آشنا باشد، درک می کند که چه مشقت‌ها و چه حساسیت هایی در کار اجرایی وجود دارد! که صد البته برای توسعه آن نیاز به حضور افراد بیشتری است، اگرچه کسانی که طی این مدت آن را به پیش برده اند، پرچم را زمین نخواهند گذاشت. اما به نظر میرسد کمک به اهداف عالیه همایش در دو چیز نهفته است، اول نگهداری و تداوم همایش سالیانه و سپس ارتقا کمی و کیفی آن.

اگر شرایطی فراهم شود تا افراد علاقمند به همکاری و همفکری، در کانون تصمیم گیری همایش گرد هم آیند، استارت اولیه این کار مهم زده میشود. این کانون میتواند با برگزاری مستمر جلسات ماهیانه یا دوماهیانه یا هرچند وقت بکبار که صلاح باشد، با همفکری و مشورت، راهکارهای بعدی را بیابد و بر بارورتر کردن منویات آن، نقش آفرینی کند.

در یک اکیپ کوهنوردی چند نفره، طبق رسم و قرار نانوشته، یک نفر بعنوان مسئول دخل و خرج انتخاب می شود. پس چه ایرادی دارد که در روند توسعه کمی و کیفی همایش، در آینده صندوقی به همان منظور پیش بینی شود، هزینه ها و ورودی های مربوط ثبت گردد. اینها فرضیات و آمالی است که امیدواریم از منظر نظر بتدریج انشالله به عمل در آید.

وقتی به ترکیب شرکت کنندگان همایش می نگریم، میبینیم که از هر سنی، برادران و خواهران در آن شرکت می کنند و همه شاد و صمیمی گرد هم می آیند، چگونه انسان از این همه همدلی شاد نشود و انرژی نگیرد و عشق به همدیگر و محبت صمیمانه در انسان بروز نکند.

اطمینان داریم اگر شیرینی و حلاوت این گردهمایی اطلاع رسانی به موقع شود، افراد علاقمند فراوانی در طایفه هستند که اشتیاق شرکت در آن را  دارند. هیچکس از محبت و عاطفه روی گردان نیست. فقط باید با برنامه ریزی و ایجاد راهکار درست، امکان شرکت برای همگان را فراهم کرد و این موهبتی است که میتوان به دیگران نثار کرد. جامعه پر از زیبایی است، “شاد بودن هنر است، شادکردن هنری بالاتر”.

پس بیاییم لذت برخورداری از نعمات خدادای، که از کوه و طبیعت بدست می آید را با هدفمندتر کردن همایش به برادران و خواهران بیشتری هدیه کنیم.

به نمایندگی از کمیته برگزار کننده همایش – شکراله طریقی

تاریخ 25/5/1392

با دوستانتان به اشتراک بگذارید
Share

درباره ی مهدی کشوری فر

مهدی کشوری‌فر هستم. فرزند آقای مصطفی کشوری‌فر و یک دوستدار و دلداده ایرا لاریجان. اجداد پدری بنده به آقا ملا محمد لاریجانی میرسه و از سال 1385 مدیریت وب سایت ایرا لاریجان رو برعهده دارم. مهندس صنایع غذایی و همچنین مهندس فناوری اطلاعات هستم.

همچنین ببینید

تصاویر همایش کوهپیمایی ایرایی ها ۱۳۹۲ (محمدجواد رجبی)

گزارش تصویری از کوهپیمایی هرساله ایرایی ها به مقصد یخچال تابستان ۹۲ عکاس محمدجواد رجبی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *