وضعیت آب ایرا

 

  •  آب مورد استفاده در کشاورزی

  • وضعیت آب شرب روستا

 

  •  آب مورد استفاده در کشاورزی

در گذشته آب کشاورزی را از  چشمه های سنگنو، یخچال، بالا مِلک، الرگ وار و... در جوب های مختلف به سمت استخری در پای کوه قلا به نام گَتِ اِستِل هدایت شده و تحت عنوان سیستم پَنجی توسّط کدخدا ما بین زمین های کشاورزی تقسیم می شد.

طریقه تقسیم به روش پَنجی به شرح زیر می باشد:

پَنجی را بر اساس صاحبان زمین کشاورزی و یا زمین های که در مجاور هم قرار داشتند انجام می دادند و تعداد روز های آبدهی آنرا به 7 تا 8 قسمت تقسیم می کردند.

پَنجی اول را با 110 پیمانه یا کیله و پَنجی بعدی با   85 تا 90 پیمانه تقسیم می شد و روز آخر را به نام واجَلال اختصاص می دادند که در این روز آب جاری در جوب ها به عموم اهالی محل تعلق داشته و جهت ساخت و ساز و شستشو به مصرف می رسید.

 

  • وضعیت آب شرب روستا

تا سال 1345 شمسی آب شرب ایراء از طریق آب کشاورزی تامین می شد که از داخل محل عبور می کرد و آب آن از چشمه خونی کلا (خانی کَلا) تامین می شد.

از سال 1345 و به همّت مرحوم سرهنگ احمد اخگر، از طریق سازمان برنامه و بودجه  وقت کشور، بودجه ای تصویب و از چشمه یاح ایراء به طول 1 کیلومتر با لوله های آهنی شماره 6، آب شرب بهداشتی به محل آورده شد و در دو منبع بتونی جمع آوری و توزیع می گردید. بدین صورت که انشعاباتی به نقاط پر جمعیّت محل کشیده شد و هر چند خانوار از یک انشعاب به صورت عمومی استفاده می کردند.

پس از چند سال به علّت افزایش جمعیّت و خانوار این آب جواب گوی نیاز اهالی نبود و تصمیم به تامین آب از طریق منابع جدید گرفته شد.

زمینی توسّط آقایان حاج نورعلی شاکری، حاج روح الله قنبری، مرحوم حاج جلیل سهراب نژاد، حاج حسن الیاسی، حاج علی اکبر ایرج پور و با همکاری آقای محمّد رضا ذوالفقاری خریداری گردید و با نظارت مهندس علی گشتاسبی و توسّط اداره بهداشت شهرستان آمل منبع جدید و بزرگتری در بالای دو منبع قدیم ساخته شد که گنجایش ذخیره آب را به   (دویست هزار) 200000 لیتر افزایش داد.

در سال 1361 شورای وقط با انتقال آب از چشمه سنگنو به طول (ده) 10 کیلومتر و توسّط لوله های پولیکا به میزان آب مورد نیاز افزودند.

البتّه لازم به ذکر است که آب مناطق سه گانه ایراء یعنی محل ( از چشمه سنگنو و یخچال)، خارو ( از چشمه خارو) و یاح ( از چشمه اِستِلَک) به صورت بهداشتی و لوله کشی بوده و تمامی منازل از نعمت آب شرب بهداشتی جدا گانه برخوردارند.